Carlo en Femke op avontuur: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

13-11-2004

Hola compañeros........

We hebben Mexico inmiddels verlaten, maar ik (Carlo) zal toch nog even kort vertellen wat er in de laatste weken gebeurd is. Het was erg warm en lekker strandweer...........................

Na San Cristobal te hebben verlaten zijn we naar Palenque gegaan om nog maar eens een paar oude Maya bolwerken te bezichtigen. En wat schetste onze verbazing...? Het was nog leuk ook! De meeste van dit soort ruines liggen namelijk gewoon ergens in een weiland, maar deze hadden zich verstopt in de jungle. Na een paar uur te hebben rondgelopen en weer alle backpackers te hebben ontmoet die ook in Palenque zaten, besloten we om even een frisse duik te gaan maken in het wonderschone Agua Azul 60 km. verderop. En zoals de naam al doet vermoeden was het water blauw. En het stroomde van tientallen plateaus de berg af. Werkelijk prachtig! Onder het genot van een koud drankje naar keuze kun je daar heerlijk zwemmen en zonnen. Je bent alleen niet de enige....

Omdat het bloedverziekend heet was in Palenque zijn we na een dag of drie doorgereisd naar Tulum, een mooie badplaats aan de Caribische zee. Aldaar hebben we eerst een paar dagen op het strand gelegen en zijn we naar één van de beroemdste Maya opgravingen van Mexico gegaan. Maar omdat we al een redelijke overkill aan ruines hadden, zijn we maar de daar ruimschoots aanwezige leguanen gaan observeren. En na nog lekker commentaar te hebben gegeven op de vele Amerikaanse toeristen, die zich werkelijk als mongolen kunnen gedragen, hebben we deze dag maar weer afgesloten met drank aan het strand.

Na Tulum zijn we nog even 4 dagen wezen snorkelen en haaien kijken op het wonderschone eiland Isla Mujeres dat voor de kust van Cancun ligt. En voor de leken onder ons; Cancun is de place to be in Mexico op het gebied van vakantievieren. Toen we vonden dat we bruin genoeg waren, hebben we onze spullen maar weer ingepakt en zijn we naar Belize getogen. We zijn daar welgeteld 3 dagen geweest, omdat het zo ongeveer net zo duur was als in Nederland. De echte backpacker heeft daar dus niets te zoeken.
De bevolking zit daar wat anders in elkaar qua samenstelling dan in Mexico. Er wonen namelijk vier groepen mensen. Creolen (negers), verdwaalde Duitsers(Mennonieten), Chinezen en Spaanssprekenden. De Chinezen beheren alle grote winkels en restaurants en de Spaanssprekenden hebben de tacostalletjes op straat. De Creolen daarentegen hebben niets of fungeren als buschauffeur. Na een goed gesprek met deze minderheid kwamen we al gauw aan de weet dat ze hard bezig zijn hun sociale positie te verbeteren. Tijdens de tweede wereldoorlog is er een groep Duitsers geweest die niets met Nazi-Duitsland te maken wilde hebben. Zij zijn destijds daarom ook gevlucht naar Noord-Amerika om daar een sober leven te leiden. Dat bleek echter niet de goede plek en dus besloten ze naar Belize te gaan. De daaropvolgende generatie beheert nu alle landbouw en de prefab-huizenmarkt. In Belize kun je bij hun een huis bestellen die dan een paar maanden later op het d oor jouw gekochte stuk grond wordt neergeplant. Deze groep mensen is op straat makkelijk te herkennen aan hun nogal opmerkelijke klederdracht. Ze dragen allemaal precies hetzelfde; een zwarte broek en een licht overhemd met bretels, zwarte schoenen en een strooien hoed. En ze spreken nog altijd laag Duits. De moderne Duitser daarentegen is al overgestapt op het hoog Duits.
Verder is het een prachtig land en kun je er veel dingen doen op het gebied van buitensport-activiteiten.

Op weg naar Guatemala moesten we alleen nog even de grens met Belize over en daar werden we nog even lekker opgefrist, financieel gezien. Een local kan zonder te betalen naar Guatemala en terug en vice versa. Toen wij echter de balie van de immigratiedienst naderde, verscheen er ineens een prijslijst ten tonele. Of we even ieder $18 dollar aan toeristenbelasting wilde betalen. Het antwoord was natuurlijk nee, maar dan krijg je ook geen stempel en kom je het land niet uit. Dus na $36 dollar te hebben betaald konden we doorlopen naar de grens van Guatemala. En daar hebben ze ook een redelijk opmerkelijk systeem. De beste man vroeg ons ieder 10 quetzales te betalen, wat overeenkomt met 1 euro en dat is nog te overzien. Maar vraag je vervolgens om een bonnetje dan is de toegang tot dit wonderschone land ineens gratis...... Rara, hoe kan dat????

In onze reisgids lazen we al dat iedereen in Guatemala geld aan je probeert te verdienen en ze schuwen dan ook niet om flinke prijzen te vragen. Wij moesten bijvoorbeeld van de grens naar het plaatsje Flores. Dat is ongeveer een uurtje rijden. De eerste taxichauffeur vroeg ons $50 dollar voor dit ritje. Na wat onderhandelen en zeuren kon het uiteindelijk ook voor $5 dollar, haha.....
In Guatemala, en ook veel andere Latijns-Amerikaanse landen, maken ze veel gebruik van collectivos. Dit zijn taxibusjes waarvan de chauffeurs net zo lang wachten tot ze volzitten en dan een bepaalde route gaan rijden. Dit is erg handig en goedkoop. Normaal gaan er 8 personen + chauffeur in een klein Toyota-busje. De mensen hier presteren het echter om ons samen met nog 16 andere volwassenen en 5 kinderen in zo´n busje te krijgen..................Welkom In Guatemala!!!!!!

Na een aantal dagen in Flores te hebben doorgebracht zijn we verder gereisd naar Rio Dulce, El Estor, Cahabon, Lanquin en vervolgens naar Coban. In tegenstelling tot Mexico gaat het reizen hier een stuk langzamer. Dit omdat de wegen veel slechter zijn en de bussen in een dermate staat van ontbinding verkeren dat hard rijden pure zelfmoord zou zijn. We hebben een busrit gehad van 60 km lang waar we meer dan 5 uur over hebben gedaan. En dan was het nog knap weer, want als het hier gaat regenen, en dat deed het een dag later 45 uur lang achter elkaar ook, dan ben je gewoon klaar sturen.

Maar goed, momenteel zitten we in Antigua en houden we ons bezig met het bestuderen van de Spaanse taal, dit tot grote vreugde van Femke. Gedurende 8 dagen hebben we 5 uur per dag privéles. En dat is erg vermoeiend vind ik. Volgende week donderdag zijn we klaar en die vrijdag hebben we gepland om naar El Salvador te gaan.

Hasta pronto,

Carlo

P.S. De kerstbomen hebben ze hier al uit het vet gehaald. Gezellig!!!!

Met Femke gaat het ook goed, maar die is op dit moment wel druk Spaans aan het studeren.....

-