01-07-2005

Hola Caballeros.....

Ergens in Zuid-Amerika ligt een land waar het bier kouder is dan koud, de stranden heter dan heet en de vrouwen na hun 5de verjaardag stoppen met het kopen van een nieuwe bikini. Jawel we zijn in Brazilie aangekomen; het land van onbegrenst feestvieren. Voor dat het echter voor ons zo ver was moesten we eerst een ecologisch weekend kamperen op een soort boerderij in de Pantanal overleven. Na een wilde rit achter in de bak van een pick-up truck kwamen we aan op een kleine farm, de arme man had maar 1000 hectare land, welke gebruikt zou worden als uitvalsbasis voor onze ecologische adventuretochten. En zo geschiedde. Na een stevige lunch werden we allen verzocht om een paard uit te zoeken voor de eerste verkenningstocht door het gebied, wat ongeveer zo groot is als heel Duitsland. In onvervalst portugees werd ons nog even in 1 minuut verteld hoe een paard werkt en daar gingen we. Fout.......we zaten op paarden die het erg fijn vonden om alles gezamelijk te doen, dus ook lopen. De gids zat nog niet in het zadel en dus gebeurde er niets. Daar kwam echter snel verandering in toen de gids zijn paard de sporen gaf en onze groep met een bloedgang passeerde. En dat was het startsein voor de paarden van onze groep om vanuit stilstand in èèn ruk tot 80 km per uur op te trekken. Lachen, gieren en brullen ....en het feest was nog niet over. Na een rit van een paar uur kwamen we in het donker bij een moerasachtig gebied aan waar we door heen moesten. De paarden zakten tot aan hun middel in het water en met onze voeten tussen de oren van de paarden baggerden we zo door het moeras. Opeens schoot er iets groots vlak voor het paard van Femke weg en zagen we nog net de staart van een 2 meter lange alligator onder water schieten. Tijdens onze truckrit naar de farm hadden we er al wel honderden zien liggen maar het is toch altijd even anders als je in het donker met een paard door hun vijver loopt.
Na een stevig avondeten van bonen en rijst demonstreerde de gids nog even hoe je met blote handen een alligator kunt vangen, zie foto`s. Het was inmiddels 11 uur `s avonds en tijd om te gaan slapen in onze hangmatten onder de sterrenhemel. De volgende morgen werden we al vroeg wakker gemaakt door de gids omdat het tijd was voor de ochtendwandeling. `s Morgens is de kans op het zien van wildlife namelijk velen malen groter dan overdag als het zonnetje staat de branden. Tijdens deze zoektocht hebben we nog 10 minuten in een boom gezeten omdat we voor een groep wilde varkens moesten vluchten. De honden van de gids hadden de groep de verkeerde kant op gejaagd en aan die verkeerde kant stonden wij te kijken. De hele groep stormde onze kant op en wij moesten rennnen voor ons leven op zoek naar een boom om in te klimmen. Na de lunch zijn we wezen piranha vissen en kregen we een nog cursus tussen alligators en piranha`s zwemmen van onze gids. Al met al hebben we ons daar dus wel vermaakt en hebben we erg veel dieren gezien zoals de capibari, het gordeldier en de reuzeotter.

De volgende halte in bikiniland was het plaatsje Bonito. In een nabij gelegen bos, lees 100 km, hebben we een snorkeltocht gedaan in kritalhelder water tussen duizenden vet grote vissen. Door bepaalde mineralen in de grond is het water zo schoon dat het ontzettend helder is geworden en dus ideaal om te snorkelen of te duiken. Fantastische plek dus waar we even een paar dagen rust hebben genomen om wat bij te kleuren en de rest van de reis te plannen.

Op de grens van Brazilie en Argentinie liggen de grootste watervallen ter wereld in de vorm van een hoefijzer genaamd de Iguazu falls. De totale lengte van het geheel is 1,7 km en de hoogte 60 meter. De Garganta del Diablo, de Duivelskeel, is het meest spectaculaire gedeelte omdat zich daar 1750 m3 water per seconde naar beneden stort. Het gebied is zowel te bezichtigen van de Braziliaanse als de Argentijse zijde. De Argentijnse zijde heeft hier bij de voorkeur omdat die veel mooier is en je veel dichter bij de verschillende watervallen kunt kijken. Wij hebben uiteraard beide zijden bezocht en de foto`s zullen binnenkort op de site te zien zijn.

In Foz de Iquazu, de Braziliaanse plaats naast de watervallen, is samen met Paraguay in het bezit van de grootste waterkrachtcentrale van de wereld. Met een totaal vermogen van 12.600 MW per uur levert hij genoeg electriciteit om 95% van de lampjes in Paraguay en 25% van de lampjes in Brazilie te laten braden. Tijd dus om deze dam eens met een bezoek te vereren. Via wat duw en trek werk hebben Femke en ik een tour weten los te peuteren die hoofdzakelijk alleen voor ingenieurs van aanverwante bedrijven bedoeld is. Jullie zullen begrijpen dat het voor mij een fantastische ervaring was en Femke maar braaf ja en nee heeft staan knikken tegen onze uitleg meneer.

Momenteel zitten we in Cordoba Argentinie en genieten we weer van een beetje meer luxe. We willen nog helemaal naar het zuiden van Argentinie afzakken en eindigen onze reis dan in Buenos Aires.

Carlos